Skip to content

Zapobieganie wymiotom indukowanym przez cisplatynę przez antagonistę receptora neurokininy-1

2 miesiące ago

679 words

Badanie przeprowadzone przez Navari i in. (Wydanie 21 stycznia) zdolności nowego, selektywnego antagonisty receptora neurokininy-1, L-754,030, w celu zapobiegania wywołanemu przez cisplatynę wymiotom ostrym i opóźnionym ma dwie istotne wady. Najpierw porównano zdolność L-754,030 do zapobiegania wymiotom opóźnionym wymiotów z placebo. Istnieją jasne dowody, uznane przez samych autorów, że połączenie metoklopramidu lub antagonisty serotoniny z deksametazonem jest lepsze niż placebo w ochronie pacjentów leczonych cisplatyną przed opóźnionym wymiotowaniem. Dlatego istnieje zgoda co do tego, że pacjenci otrzymujący cisplatynę w dużych dawkach powinni otrzymywać profilaktykę przeciwko opóźnionemu wymiotowaniu.2 Czy pacjenci zostali jasno poinformowani, że kombinacja deksametazonu z metoklopramidem lub antagonistą serotoniny mogłaby lepiej kontrolować opóźnione wymioty niż w przypadku placebo. . Z tego punktu widzenia badanie przeprowadzone przez Navari i in. jest wyraźnie nieetyczny i jesteśmy zaskoczeni, że Dziennik opublikował go bez żadnego komentarza.
Po drugie, wniosek autorów, że L-754,030 zapobiega opóźnionym wymiotom po leczeniu cisplatyną (główny wynik badania) jest wątpliwy. Skuteczność była podobna, niezależnie od tego, czy pacjenci otrzymywali L-754,030 w dniu oraz w dniach od 2 do 5, czy tylko w dniu 1. Lepsze wyniki w tych dwóch grupach w porównaniu z pacjentami, którzy w ogóle nie przyjmowali leku, są prawdopodobnie konsekwencją lepszych wyników osiągniętych w dniu 1. W rzeczywistości głównym czynnikiem prognostycznym występowania opóźnionego wymiotów jest kontrola ostrego wymiotów.2 Wieloczynnikowa analiza porównująca wyniki prób zapobiegania opóźnionemu wymiotowaniu, dostosowana do wyników prób zapobiegania ostrej wymiotom. wymioty z trzema schematami przeciwwymiotnymi mogły wyjaśnić ten problem. Bez tej analizy jedynym wnioskiem, jaki można wyciągnąć z tego badania, jest to, że L-754030 zwiększa skuteczność przeciwwymiotną standardowej kombinacji antagonisty serotoniny i deksametazonu do kontrolowania ostrego wymiotów wywołanych przez cisplatynę.
Fausto Roila, MD
Policlinico Hospital, 06122 Perugia, Włochy
Enzo Ballatori, Ph.D.
Uniwersytet L Aquila, 67100 L Aquila, Włochy
Albano Del Favero, MD
University of Perugia, 06122 Perugia, Włochy
2 Referencje1. Navari RM, Reinhardt RR, Gralla RJ, i in. Redukcja wymiotów wywołanych cisplatyną przez selektywnego antagonistę receptora neurokininy-1. N Engl J Med 1999; 340: 190-195
Full Text Web of Science MedlineGoogle Scholar
2. Podkomisja Antiemetyczna Wielonarodowego Stowarzyszenia Wsparcia Opieki nad Rakiem. Zapobieganie wymiotom wywołanym chemioterapią i radioterapią: wyniki konferencji Consensus w Perugii. Ann Oncol 1998; 9: 811-819
Crossref Web of Science MedlineGoogle Scholar
Odpowiedź
Autorzy odpowiadają:
Do redakcji: Doceniamy etyczną troskę dr Roili i jego współpracowników o prowadzenie badań przeciwwymiotnych. Uważamy jednak, że nasze badanie zostało zaprojektowane zgodnie z najlepszymi dostępnymi informacjami i przeprowadzonymi zgodnie z najwyższymi standardami etycznymi i naukowymi. Wszyscy pacjenci otrzymywali granisetron i deksametazon przed cisplatyną, a wszyscy mieli dostępne leki ratunkowe Placebo zastosowano jako kontrolę w części naszego badania z opóźnieniem wymiotów, aby umożliwić jasną ocenę skuteczności i mechanizmu działania L-754,030. Placebo zostało uznane za właściwe, gdy badanie zaplanowano i wdrożono w latach 1996-1997, kiedy nie było zgody co do skuteczności i toksyczności dostępnych środków w celu zapobiegania opóźnionemu wymiotowaniu. W tamtym czasie opublikowano niewiele badań porównujących leki przeciwwymiotne z placebo w celu kontroli opóźnionego wymiotów wywołanych przez cisplatynę. [1] Konsensus Roila i in. Nawiązano do wyniku konferencji zorganizowanej po rozpoczęciu naszego badania, a zalecenia zostały opublikowane3 po zakończeniu naszego badania. Dyskusje na tej konferencji sugerowały, że środki dostępne na opóźnione wymioty były mniej niż optymalne. Na podstawie dodatkowych opublikowanych danych4 i naszych wyników może teraz być właściwe włączenie aktywnych kontroli do przyszłych badań nad opóźnionym wymiotowaniem.
Zgadzamy się, że zdolność kontrolowania ostrego wymiotów może wpływać na występowanie opóźnionego wymiotów, ale lepsza kontrola opóźnionego wymiotów u pacjentów, którzy otrzymali L-754,030, nie może być przypisana wyłącznie lepszej kontroli ostrego wymiotów. Analiza ograniczona do pacjentów bez objawów wymiotnych w fazie ostrej wykazała, że odsetek pacjentów, u których wystąpiło wymioty w fazie opóźnionej, wynosił 15% wśród osób, które otrzymywały L-754,030 przez pięć dni, 24% spośród osób, które otrzymały L-754,030 tylko w dniu i 53 procent wśród osób, które otrzymywały placebo przez pięć dni (P <0,001 dla porównania pierwszej grupy z trzecią i P = 0,01 dla porównania drugiej grupy z trzecią). Odpowiednie proporcje dla osób bez wymiotów lub potrzebnych leków ratunkowych w fazie ostrej, które mimo to miały wymioty lub stosowały leki ratunkowe w fazie opóźnionej, wynosiły odpowiednio 38 procent, 51 procent i 76 procent (P = 0,005 dla porównania pierwsza grupa z trzecim i P = 0,05 dla porównania drugiej grupy z trzecią).
Dalsze dowody na niezależną korzyść L-754,030 w zapobieganiu wymiotom opóźnionym uzyskano w oddzielnym badaniu porównującym dożylny prolek L-754,030 (L-758,298) z ondansetronem.5 Pomimo nieco gorszej kontroli ostrego wymiotowania z L-758,298 jako w porównaniu z ondansetronem (choć nie statystycznie istotnie różne), kontrola opóźnionego wymiotowania była znacznie lepsza z L-758,298.
Rudolph M. Navari, MD, Ph.D.
Klinika South Bend, South Bend, IN 46617
Alexandra D. Carides, Ph.D.
Dr Barry J. Gertz, Ph.D.
Merck Research Laboratories, Rahway, NJ 07065
5 Referencje1. Kris MG, Gralla RJ, Tyson LB, Clark RA, Cirrincione C, Groshen S. Kontrolowanie opóźnionych wymiotów: podwójnie ślepe, randomizowane badanie porównujące placebo, sam deksametazon i metoklopramid i deksametazon u pacjentów otrzymujących cisplatynę. J Clin Oncol 1989; 7: 108-114
Web of Science MedlineGoogle Scholar
2. Navari RM, Madajewicz S, Anderson N, et al. Doustny ondansetron do kontrolowania wywołanego przez cisplatynę opóźnionego wymiotów: duże, wieloośrodkowe, podwójnie ślepe, randomizowane badanie porównawcze ondansetronu i placebo J Clin Oncol 1995; 13: 2408-2416
Web of Science MedlineGoogle Scholar
3. Podkomisja Antiemetyczna Wielonarodowego Stowarzyszenia Wsparcia Opieki nad Rakiem. Zapobieganie wymiotom wywołanym chemioterapią i radioterapią: wyniki konferencji Consensus w Perugii. Ann Oncol 1998; 9: 811-819
Crossref Web of Science MedlineGoogle Scholar
4. Włoska grupa ds. Badań przeciwwymiotnych. Ondansetron w porównaniu do metoklopramidu, oba w połączeniu z dek
[więcej w: dekstrometorfan, cefepim, dekstran ]
[patrz też: migotanie przedsionków leczenie, miód rzepakowy właściwości, paweł gutral ]

0 thoughts on “Zapobieganie wymiotom indukowanym przez cisplatynę przez antagonistę receptora neurokininy-1”