Skip to content

Zapobieganie wstrząsom z wszczepionym defibrylatorem przez leczenie Sotalolem ad

2 miesiące ago

498 words

Mężczyźni i kobiety w wieku co najmniej 18 lat kwalifikowali się do badania, jeśli mieli historię zagrażających życiu tachyarytmii komorowych, które nie były spowodowane odwracalną przyczyną; otrzymali pierwszy wszczepiony kardiowerter-defibrylator lub wymieniony wszczep w ciągu trzech miesięcy przed rejestracją (pacjenci z defibrylatorami zastępczymi musieli otrzymać co najmniej jeden wstrząs podczas poprzednich sześciu miesięcy); posiadał defibrylator, który zapewniał wielopoziomową terapię z przechowywaniem elektrogramów i oddzielnym rejestrowaniem wstrząsów i epizodów stymulacji anty-kardiologicznych; uległ udanej defibrylacji w momencie wszczepienia, przy energiach uderzeniowych co najmniej 10 J poniżej maksymalnej mocy wyjściowej defibrylatora; i wyraził świadomą zgodę. Pacjenci zostali wykluczeni z badania, jeśli mieli ciągły częstoskurcz komorowy; otrzymywały terapię antyarytmiczną krótszą niż pięć okresów półtrwania leku przed randomizacją w przypadku leków klasy I i III (i mniej niż trzy miesiące przed randomizacją w przypadku amiodaronu); miał odstęp QT dłuższy niż 450 ms (lub odstęp JT dłuższy niż 360 milisekund) w przypadku braku terapii lekowej; miał długi zespół QT, w tym wydłużenie odstępu QT w odpowiedzi na określone leki; miał niestabilne zespoły wieńcowe lub miał ostry zawał mięśnia sercowego mniej niż dwa tygodnie przed badaniem przesiewowym; miał niewydolną niewydolność serca (New York Heart Association, klasa IV); byli kandydatami do przeszczepienia serca; lub miał stan zdrowia, który prawdopodobnie zakończy się śmiercią w ciągu mniej niż dwóch lat. Projekt badania
Był to podwójnie ślepy, kontrolowany placebo, równoległy, podzielony na grupy, wieloośrodkowy test. Pacjenci spełniający kryteria włączenia zostali przydzieleni do leczenia racemicznym (d, l-) sotalolem (Betapace, Berlex Laboratories, Montville, NJ) lub dopasowaniem placebo zgodnie z generowanym komputerowo losowym kodem, z zablokowanym rozwarstwieniem zgodnie z frakcją wyrzutową lewej komory (. 0,30 lub> 0,30) w każdym miejscu.10 Początkowa dawka sotalolu wynosiła 120 mg dwa razy na dobę. Po otrzymaniu przez pacjentów co najmniej czterech dawek, przeprowadzono badanie elektrofizjologiczne podczas hospitalizacji w celu zbadania wpływu leczenia na indukcję migotania lub tachykardii komór i zachowanie minimalnego marginesu bezpieczeństwa defibrylacji wynoszącego 10 J.
Dalsza obserwacja trwała 12 miesięcy, z zaplanowanymi wizytami 1, 3, 6, 9 i 12 miesięcy po wypisaniu. Dodatkowa wizyta była konieczna, jeśli kardiowerter-defibrylator pacjenta dostarczył wstrząsu. Podczas wszystkich wizyt oceniono defibrylatory kardiowertera i wydrukowano listę wstrząsów i epizodów stymulacji. Badaczom pozwolono dostosować dawkę sotalolu lub placebo do co najmniej 80 i maksymalnie 160 mg dwa razy na dobę, aby zoptymalizować skuteczność i uniknąć efektów toksycznych, w tym nadmiernej bradykardii (zdefiniowanej jako dzienna częstość akcji serca poniżej 50 uderzeń na minutę), nadmiernie wydłużony odstęp QT (ponad 500 ms) lub odstęp JT (ponad 410 ms) i objawy pogorszenia niewydolności serca. Jeśli wystąpiły oznaki nadmiernej beta-blokady podczas równoczesnej terapii z beta-blokerami, zalecana początkowa korekta polegała na zmniejszeniu lub pominięciu podawania zamiast na zmianie leczenia badanym lekiem
[więcej w: ambroksol, bifidobacterium, teosyal ]
[patrz też: olx strzelin, niewydolność żylna, niskorosłość ]

0 thoughts on “Zapobieganie wstrząsom z wszczepionym defibrylatorem przez leczenie Sotalolem ad”