Skip to content

Zapobieganie wstrząsom z wszczepionym defibrylatorem przez leczenie Sotalolem ad 6

3 miesiące ago

507 words

W grupie z frakcjami wyrzutowymi ponad 0,30 prawdopodobieństwo przeżycia bez dostarczenia pierwszego wyładowania z jakiejkolwiek przyczyny było również wyższe w grupie sotalolu niż w grupie placebo (69 procent vs. 50 procent, P = 0,005 test log-rank). Względne ryzyko dotarcia do punktu końcowego w grupie sotalolu wyniosło 0,52 (przedział ufności 95%, 0,32 do 0,82). W grupie sotalolu jako całości względne ryzyko dotarcia do punktu końcowego nie różniło się istotnie między grupą z frakcjami wyrzutowymi wynoszącymi 0,30 lub mniej, a grupą z frakcjami wyrzutowymi powyżej 0,30 (P = 0,45). Zastosowanie beta-blokerów innych niż sotalol nie miało istotnego wpływu na ryzyko zgonu lub porodu pierwszego z jakiegokolwiek powodu. Ryzyko w grupie otrzymującej sotalol i beta-blokery było o 53% niższe niż w grupie otrzymującej placebo i beta-blokery. Ryzyko w grupie otrzymującej sam sotalol było o 46 procent niższe niż w grupie otrzymującej sam placebo. Te zmniejszenia ryzyka nie różniły się istotnie (P = 0,38). Co więcej, szacunki Kaplana-Meiera dotyczące prawdopodobieństwa pozostania bez zdarzeń po 12 miesiącach w grupie placebo były prawie identyczne u osób, które otrzymały beta-blokery, a u tych, które tego nie zrobiły (46,6% vs 45,4%).
Wynik według leczenia Otrzymano
Wyniki analizy według otrzymanego leczenia były podobne do wyników obliczonych zgodnie z intencją leczenia. Krzywe Kaplana-Meiera dla końcowego punktu zgonu lub dostarczenia odpowiedniego pierwszego wstrząsu z dowolnego powodu różniły się istotnie pomiędzy grupami (P = 0,003 w teście log-rank) (Figura 2B).
Zdarzenia niepożądane
Tabela 5. Tabela 5. Zdarzenia niepożądane. Zdarzenia niepożądane typowe dla tych przypisywanych terapii beta-adrenolitykami, takie jak zawroty głowy, zmęczenie, duszność i niewydolność serca, 9 występowały często w obu grupach (Tabela 5). Bradykardia, która występowała częściej w grupie sotalolu niż w grupie placebo, doprowadziła do przerwania leczenia tylko u dwóch pacjentów, obaj zostali przydzieleni do grupy otrzymującej sotalol. Leczenie przerwano u trzech pacjentów w każdej grupie z powodu pogorszenia niewydolności serca. Torsade de pointes była rzadka, występowała tylko u jednego pacjenta w każdej grupie (Tabela 5).
Dyskusja
Stwierdziliśmy, że leczenie sotalolem w zalecanych dawkach zmniejszyło prawdopodobieństwo wystąpienia pierwszych wstrząsów u pacjentów, którzy otrzymali wszczepialny kardiowerter-defibrylator w przypadku zagrażających życiu arytmii. Zmniejszenie to nie zależało od kategoryzacji przyczyny dostarczenia szoku, ponieważ redukcja była nadal widoczna niezależnie od tego, czy szoki były analizowane jako całość, czy też według tego, czy zostały one odpowiednio dostarczone w odpowiedzi na migotanie komór lub tachykardię. Ponadto, leczenie sotalolem znacząco zmniejszyło ryzyko dostarczenia niewłaściwego pierwszego wstrząsu w odpowiedzi na arytmie nadkomorowe. To odkrycie jest zgodne ze znaną skutecznością sotalolu w leczeniu nadkomorowych tachyarytmii.9,12
Istotnym uzasadnieniem terapii adjuwantowej lekami antyarytmicznymi u pacjentów z wszczepialnymi defibrylatorami kardiowertera jest fakt, że defibrylatory nie zapewniają całkowitej ochrony przed śmiercią spowodowanej arytmią
[hasła pokrewne: cefepim, dekstran, disulfiram ]
[patrz też: młody jęczmień zielony, młody zielony jęczmień gdzie kupić, młodzieńcze idiopatyczne zapalenie stawów ]

0 thoughts on “Zapobieganie wstrząsom z wszczepionym defibrylatorem przez leczenie Sotalolem ad 6”