Skip to content

Wpływ tkankowego aktywatora plazminogenu na ostry udar niedokrwienny po roku cd

3 miesiące ago

534 words

Korzystając z analizy zamiaru leczenia, przypisaliśmy pacjentom, którzy zmarli przed podaną obserwacją, najbardziej niekorzystne wyniki dla każdej z miar wyniku. Pacjenci, u których brakowało danych dotyczących miary wyniku, otrzymali najbardziej niekorzystną ocenę tego działania. Aby zwiększyć zdolność badania do wykrywania różnic w wynikach długoterminowych, połączyliśmy dane z części i 2, ponieważ metody dla obu części, w tym te stosowane do rekrutacji, leczenia i obserwacji, były identyczne. W tym badaniu, podobnie jak w pierwotnym badaniu tej kohorty, korzystne wyniki określono za pomocą globalnej statystyki (testu Wald) uzyskanej z ogólnego modelu liniowego z funkcją logit-link, obliczonego przy użyciu uogólnionych równań szacujących. 10 W teście globalnym uwzględniono jednocześnie odsetek pacjentów z minimalną niepełnosprawnością lub bez niej, na indeksie Barthel, zmodyfikowanej skali Rankina i skali wyników Glasgow w 6 i 12 miesiącu. Jeśli testy globalne wykazały istotną różnicę na poziomie 0,05, zastosowano test Mantela-Haenszela w celu porównania wyników pacjentów leczonych t-PA i pacjentów otrzymujących placebo dla każdej z trzech skal.11.
Aby opisać efekty leczenia w zakresie wyników, wyniki zostały sklasyfikowane w jednej z czterech kategorii: minimalna lub żadna niepełnosprawność (wynik na indeksie Barthel, 95 lub 100, wynik na zmodyfikowanej skali Rankina, 0 lub oraz wynik na skali Glasgow Glasgow) , 1), umiarkowana niepełnosprawność (indeks Barthel, od 55 do 90, zmodyfikowana skala Rankina, 2 lub 3, i Glasgow Wynikowa skala, 2), ciężka niepełnosprawność (indeks Barthel, od 0 do 50, zmodyfikowana skala Rankina, 4 lub 5 oraz Glasgow Wynik skali, 3 lub 4) i śmierć.
Testy log-rank przeprowadzono w celu porównania przeżywalności w dwóch grupach po 6 miesiącach i 12 miesiącach od wystąpienia udaru. Częstość występowania nawracającego udaru i krwotoku śródczaszkowego odnotowano w zależności od grupy leczonej i czasu po randomizacji (. 3 miesiące,> 3 do 6 miesięcy i> 6 do 12 miesięcy).
Przyczyna śmierci została ustalona niezależnie przez zespół trzech badaczy, którzy nie byli świadomi zadań leczenia pacjentów. Analizie poddano akta pacjentów i odpowiednie skany tomografii komputerowej (CT). Przyczyny śmierci zostały zakwalifikowane do jednej z pięciu następujących kategorii: przyczyna naczyniowo-mózgowa, w której śmierć była spowodowana krwotokiem śródmózgowym, ciężkim zawałem lub rozległym obrzękiem mózgu; przyczyna sercowo-naczyniowa, obejmująca zastoinową niewydolność serca i obrzęk płuc, ostry zawał mięśnia sercowego, arytmię komorową i zator tętnicy płucnej; infekcja, głównie aspiracyjne zapalenie płuc i sepsa; rak; i inne, jeśli przyczyna śmierci nie mogła zostać zaklasyfikowana do jednej z powyższych kategorii. Wszelkie rozbieżności dotyczące klasyfikacji wśród badaczy zostały rozstrzygnięte przez panel do momentu osiągnięcia konsensusu.
Po ustaleniu przyczyny zgonu oceniano jego związek z udarem indeksu pod kątem tego, czy był on definitywnie powiązany, ewentualnie powiązany lub niezwiązany. Chociaż wszystkie badania CT linii bazowej musiały nie wykazywać żadnych dowodów na krwotok śródmózgowy, aby pacjent mógł zostać włączony do tego badania, kolejne skany TK mogą wykazać krwotok śródmózgowy lub zawał bez śladów krwotoku
[przypisy: Białkomocz, teosyal, buprenorfina ]
[przypisy: kupis dermatolog kielce, napięciowe bóle głowy, napięciowy ból głowy ]

0 thoughts on “Wpływ tkankowego aktywatora plazminogenu na ostry udar niedokrwienny po roku cd”