Skip to content

Wpływ tkankowego aktywatora plazminogenu na ostry udar niedokrwienny po roku ad

3 miesiące ago

570 words

Randomizacja była stratyfikowana w zależności od czasu od początku udaru (około połowa pacjentów została zapisana w ciągu 90 minut od pojawienia się objawów udaru, a pozostała część od 90 do 180 minut później) i ośrodka klinicznego. Pacjentów obserwowano przez 12 miesięcy. Dane wynikowe były systematycznie zbierane 24 godziny i 3, 6 i 12 miesięcy po udarze. Udar został sklasyfikowany jako okluzyjny, okluzyjny na małe naczynia lub zatorowo-kardiologiczny wyłącznie na podstawie klinicznych i diagnostycznych informacji dostępnych badaczowi w czasie randomizacji. Protokoły dla każdej części badania zostały zatwierdzone przez ludzki komitet badawczy w każdym miejscu. Uzyskano świadomą zgodę wszystkich pacjentów. Część pierwsza badania obejmowała 291 pacjentów i miała na celu sprawdzenie, czy większy odsetek pacjentów leczonych t-PA, w porównaniu z tymi, którzy otrzymywali placebo, mieli wczesną poprawę, zdefiniowaną jako całkowite ustąpienie deficytu neurologicznego lub poprawę z podstawy linia czterech lub więcej punktów w wyniku NIHSS 24 godziny po wystąpieniu udaru. Pierwotna hipoteza dla części 2 badania, która obejmowała 333 pacjentów, polegała na tym, że istniałaby spójna i przekonująca różnica między grupami t-PA i placebo pod względem odsetka pacjentów z minimalnym deficytem neurologicznym lub bez niego w trzy miesiące po udarze . Z wyjątkiem różnicy w pierwotnych hipotezach protokoły dla części i 2 były takie same. Cztery miary wyników zastosowane w obu częściach badania to indeks Barthel, zmodyfikowana skala Rankina, Skala Wyników Glasgow i NIHSS. NIHSS nie był stosowany w tym długoterminowym badaniu kontrolnym, ponieważ niezbędne dane nie zostały zebrane po 6 miesiącach i 12 miesiącach.
W ciągu pierwszych 24 godzin po randomizacji pacjenci byli ściśle monitorowani w warunkach intensywnej terapii. Ciśnienie krwi było zarządzane zgodnie z algorytmem, a środki przeciwzakrzepowe i przeciwpłytkowe nie były dozwolone w protokole.3. Po tym początkowym okresie leczenie było kierowane przez lekarza pacjenta, a nie dyktowane przez protokół.
Badacze kliniczni nie zdawali sobie sprawy z wyników części 1, dopóki część 2 nie została zakończona, a dane zostały przeanalizowane. Chociaż dane dotyczące wyników po 6 i 12 miesiącach zostały prospektywnie zebrane zgodnie z protokołem, wyniki te nie zostały określone jako drugorzędne wyniki w protokole. Dlatego prezentowane tutaj analizy są uważane za post hoc i eksploracyjne.
Certyfikowani koordynatorzy pielęgniarki lub lekarze prowadzący badanie telefonowali do pacjentów lub ich opiekunów w celu ustalenia stanu życiowego pacjentów; ich zdolność do wykonywania codziennych czynności (mierzona za pomocą indeksu Barthel) 4; oraz stopień niepełnosprawności funkcjonalnej (mierzony zmodyfikowaną skalą Rankina5 i skalą wyników Glasgow6). Oceniający nie byli świadomi wykonywania zabiegów, gdy oceniano wyniki 6- i 12-miesięczne, a pacjenci i ich opiekunowie również nie byli świadomi wykonywania zabiegów. Kilka badań potwierdziło telefoniczną ocenę wyniku udaru. 7-9 Zebrano również dane na temat przyczyn śmierci i poważnych zdarzeń medycznych, w tym krwotoku śródmózgowego i nawrotu udaru.
Pozytywny wynik został określony jako minimalna lub żadna niepełnosprawność, mierzona punktacją 95 lub 100 na wskaźniku Barthel (zakres wyników, 0 do 100), 0 lub na zmodyfikowanej skali Rankina (zakres wyników, 0 do 5) i w skali Glasgow Outcome Scale (zakres wyników od do 5)
[patrz też: anastrozol, celiprolol, dienogest ]
[podobne: młody jęczmień zielony, młody zielony jęczmień gdzie kupić, młodzieńcze idiopatyczne zapalenie stawów ]

0 thoughts on “Wpływ tkankowego aktywatora plazminogenu na ostry udar niedokrwienny po roku ad”

  1. [..] Oznaczono ponizsze tresci z artykulu oryginalnego: Poradnia dietetyczna Trójmiasto[…]

  2. korzystnie działaja na zmiejszenie cukru, cholesterolu i wzmocnienie naczyń krwionosnych