Skip to content

Wpływ ogólnoustrojowych glukokortykoidów na zaostrzenia przewlekłej obturacyjnej choroby płuc ad 5

2 miesiące ago

485 words

Innymi częstymi przyczynami wykluczenia były niechęć lub niezdolność do uczestniczenia (23,2 procent), historia palenia tytoniu trwająca mniej niż 30 paczek (14,6 procent) oraz współistniejące schorzenia medyczne, które mają ograniczyć czas przeżycia (18,4 procent). Tabela 1. Tabela 1. Charakterystyka linii podstawowej 271 pacjentów w zależności od leczenia. Osiemdziesięciu pacjentów zostało przydzielonych do leczenia glukokortykoidami przez osiem tygodni, 80 zostało przydzielonych do leczenia glukokortykoidami przez dwa tygodnie, a 111 zostało przydzielonych do otrzymania placebo. Trzy leczone grupy były podobne pod względem cech linii podstawowej (tabela 1). Wystąpiły niewielkie różnice w całkowitym wieku palenia papierosów, przed użyciem ogólnoustrojowych glukokortykoidów i występowaniem cukrzycy.
Zaprzestanie badań nad lekami i ich przestrzeganiem
Badane leki przerwano z przyczyn innych niż pierwotny punkt końcowy u 10 pacjentów przypisanych do grupy placebo (9 procent), 10 pacjentów przydzielono do dwóch tygodni glikokortykosteroidów (12 procent), a 5 pacjentów przydzielono do ośmiu tygodni glikokortykosteroidów (6 procent). Dane uzupełniające zostały ukończone dla 19 z tych 25 pacjentów. Wszystkie dostępne dane zostały uwzględnione w analizach. Na podstawie liczby zwróconych kapsułek do badań wskaźnik zgodności wynosił 89% w grupie placebo, 85% w dwutygodniowej grupie glukokortykoidów i 87% w 8-tygodniowej grupie glukokortykoidów.
Podstawowe wyniki
Rysunek 1. Rycina 1. Szacunki Kaplana-Meiera dotyczące częstości występowania pierwszego leczenia w wieku sześciu miesięcy, według grupy leczenia. Tabela 2. Tabela 2. Skumulowane pierwotne wyniki zgodnie z przypisaniem do leczenia. Na rycinie przedstawiono szacunki Kaplana-Meiera dotyczące częstości pierwszego niepowodzenia leczenia dla trzech grup badanych, a tabela 2 pokazuje powody niepowodzenia leczenia po 30, 90 i 182 dniach. Co najmniej jedno niepowodzenie leczenia wystąpiło u około połowy pacjentów. Intensyfikacja terapii była najczęstszą przyczyną niepowodzeń leczenia, stanowiąc 70 procent wszystkich niepowodzeń po 30 dniach, 62 procent po 90 dniach i 58 procent po 182 dniach. Po nasileniu leczenia lekarze stosowali ogólnoustrojowe glikokortykosteroidy w ponad 75 procentach przypadków.
Badanie nie wykazało równoważności wyników w żadnym momencie. Gdy górne granice jednostronnych przedziałów ufności są używane do porównania wskaźników niepowodzenia między grupami, wyniki pokazują, że wstrzymanie podawania glukokortykoidów może mieć zwiększone wskaźniki niepowodzenia leczenia nawet o 20 procent po 30 dniach, 21 procent po 90 dniach, i 12 procent po 182 dniach. Wszystkie wartości przekroczyły limit 7,5 procent ustalony przez protokół.
W porównaniu z placebo, glukokortykoidy znacząco zmniejszyły wskaźnik pierwszego niepowodzenia leczenia po 30 dniach (23 procent w porównaniu z 33 procentami, P = 0,04) i 90 dni (37 procent w porównaniu z 48 procentami, p = 0,04) (tabela 2). Wskaźniki niepowodzenia leczenia nie różniły się istotnie po sześciu miesiącach (51 procent w połączonych grupach glukokortykoidowych vs. 54 procent w grupie placebo, P = 0,58). Czas trwania leczenia glikokortykosteroidami (dwa tygodnie lub osiem tygodni) w żadnym momencie nie wywarł istotnego wpływu na wskaźnik niepowodzenia leczenia.
Długość hospitalizacji
Średnia długość początkowej hospitalizacji była istotnie dłuższa w grupie placebo niż w połączonych grupach glukokortykoidów (9,7 vs.
[podobne: Białkomocz, ambroksol, bromazepam ]
[patrz też: olx zielona gora, nefropatia cukrzycowa, nerwica serca objawy ]

0 thoughts on “Wpływ ogólnoustrojowych glukokortykoidów na zaostrzenia przewlekłej obturacyjnej choroby płuc ad 5”

  1. może ktoś wie, jak szybko (w dniach) można i należy podjąc rehabilitację u chorego z nadciśnieniem