Skip to content

Śmierć medycyny w nazistowskich Niemczech: Dermatologia i dermatopatologia pod swastyką

3 miesiące ago

677 words

Jak mogło dojść do Holocaustu. Jak pozornie wyrafinowane niemieckie społeczeństwo Republiki Weimarskiej mogłoby pozwolić na powstanie Narodowej Partii Socjalistycznej. Jak nowy rząd nazistowski mógł niemal zniszczyć system medyczny kraju w imię rasowej czystości. Coraz więcej traktatów, sympozjów i książek podjęło próbę rozwiązania tych problemów. Ta książka zwięźle przedstawia przerażające opisy zniszczenia żydostwa niemieckiego z punktu widzenia lekarza, a zwłaszcza dermatologa. Antysemityzm, słowo wprowadzone w 1873 roku, zawsze istniał; w niektórych przypadkach było bardziej jawne niż w innych. Ponieważ Żydom często odmawiano wstępu do wielu zawodów i zawodów, a ze względu na żydowską tradycję pomagania innym, Żydzi stali się lekarzami nieproporcjonalnie licznymi.
Chociaż Żydzi stanowili zaledwie 0,8 procent mieszkańców Niemiec w 1933 r., Co najmniej 16 procent niemieckich lekarzy było Żydami. Gdy żydowski lekarz ukończył szkołę medyczną, on lub rzadko ona często doświadczał trudności w uzyskaniu wizyty szpitalnej w instytucjach nieżydowskich – stąd rozwój żydowskich szpitali. Wielu żydowskich lekarzy zostało pozbawionych możliwości wyboru bardziej popularnych – i bardziej opłacalnych finansowo – dziedzin medycznych i chirurgicznych. Ponieważ dermatologia nie była wysoko ceniona przez placówkę medyczną, specjalność była dostępna dla żydowskich lekarzy. W 1934 r. Jedna czwarta wszystkich dermatologów w Niemczech była Żydami.
Oprawa dokumentalna Weyersa przenosi czytelnika przez Who s Who medycyny w XIX i XX wieku. Wielu luminarzy, takich jak Ernst Kromayer (wynalazca lampy Kromayer) i Eugen Galewsky (który był odpowiedzialny za wprowadzenie antraliny w leczeniu łuszczycy), byli Żydami, a inni, tacy jak Franz Herrmann (znany z badań nad fizjologią gruczoły potowe) i Hermann Pinkus (ekspert w dziedzinie dermatopatologii), byli chrześcijanami, ale pochodzenia żydowskiego. Niektórzy byli nawróceni, jak Fritz Juliusberg (który był odpowiedzialny za opisywanie pityriasis lichenoides chronica), który zrzekł się judaizmu. Theodor Grüneberg, członek partii nazistowskiej, był zbulwersowany, gdy dowiedział się, że jeden z jego pradziadków był Żydem.
Wielu dyrektorów wydziałów uniwersyteckich i szpitalnych zostało zastąpionych przez zwolenników partii. Niektórym nazistowskim lekarzom brakowało kwalifikacji akademickich, podczas gdy inni mieli pewne naukowe podstawy, na przykład Heinrich Adolf Gottron (który pierwszy zidentyfikował grudki Gottrona). Byli także niemieccy profesorowie, którzy stawili czoła reżimowi i stracili posady. Leopold Ritter von Zumbusch (który pierwszy opisał łuszczycę krostkową) został zwolniony z funkcji rektora Uniwersytetu Monachijskiego, a następnie dyrektorem dermatologii na uniwersytecie.
W ciągu sześciu lat Żydzi przestali pełnoprawnymi obywatelami niemieckimi, mając możliwości ekonomiczne dla wyrzutków poddanych najniższej degradacji. Wyobraź sobie, że wykształcone społeczeństwo poświęca energię, aby określić, kto był Żydem, ale nie według tego, czy ludzie praktykowali religię, czy też ich matki lub ojcowie uważali się za Żydów.
Mischlinge (osoby rasy mieszanej), jako takie osoby były brane pod uwagę, również byliby wykluczani, nawet gdyby oni i ich rodzice zawsze byli chrześcijanami (Jeremy Noakes. Rozwój polityki nazistowskiej wobec niemiecko-żydowskiego Mischlinge 1933-1945. New York, Leo Baeck Institute Yearbook, 1989, xxxiv: 291-354.) Były też zasady, gdy tylko jeden dziadek był uważny Żyd.
Podobnie jak wielu innych intelektualnych dermatologów niemieckich z końca XX wieku, w tym nieżyjący już Albin Proppe z Kilonii, Karl Holubar z Wiednia i Albrecht Scholtz z Drezna, Weyers prześladuje przeszłość: Jak się zachowuję i jak mam się zachować. Kiedy jest to słuszne i istotne dla mnie, aby podtrzymywać moje osobiste przekonania i nienaruszalne standardy, i kiedy konieczne jest pójście na kompromis dla większego dobra. W którym momencie kompromisy stają się ustępstwami, a ja staję się zupełnie inną osobą.
Tę książkę należy czytać, bo przypomina tragedię medycyny niemieckiej w czasach, gdy uprzedzenia i nienawiść pokonały rozsądek, a co dopiero przysięgę Hipokratesa. Te same siły zła nadal są z nami, dopiero teraz ich metody nazywane są czystkami etnicznymi .
Lawrence Charles Parish, MD
Jefferson Medical College Uniwersytetu Thomasa Jeffersona, Filadelfia, PA 19107

[przypisy: bromazepam, cefepim, dekstran ]
[więcej w: kupis dermatolog kielce, napięciowe bóle głowy, napięciowy ból głowy ]

0 thoughts on “Śmierć medycyny w nazistowskich Niemczech: Dermatologia i dermatopatologia pod swastyką”

  1. [..] Oznaczono ponizsze tresci z artykulu oryginalnego: siłownie zewnętrzne producent[…]