Skip to content
2 miesiące ago

470 words

Pacjentów początkowo zidentyfikowano na podstawie ich historii medycznej i rodzinnej, a diagnozę potwierdzono przez identyfikację mutacji linii zarodkowych w genie supresorowym von Hippel-Lindau lub protoonkogenu RET. Wszyscy pacjenci zostali przebadani prospektywnie na obecność pheochromocytoma za pomocą tomografii komputerowej i co najmniej dwóch z kilku testów biochemicznych. Testy te były pomiarami normetanephriny, metanepfin i katecholamin w osoczu oraz wydalaniem z moczem katecholamin, metoksykat i kwasu wanilinomigdałowego. Tabela 1. Tabela 1. Charakterystyka demograficzna i wartości biochemiczne w grupach referencyjnych, pacjenci z chorobą von Hippla-Lindaua lub wieloogniskową neoplazją typu 2 bez guza chromochłonnego, oraz pacjenci z chorobą von Hippla-Lindaua lub wielokorzeniową neoplazją typu 2 z guzem chromochłonnym. Poza objawami, oznakami lub biochemicznymi oznakami guza chromochłonnego, decyzja o wykonaniu zabiegu wymagała radiologicznych dowodów nowotworu. Potwierdzenie obecności pheochromocytoma i wynikające z tego włączenie do badania wymagało patologicznego rozpoznania pheochromocytoma. Obecność pheochromocytoma potwierdzono u 26 pacjentów z chorobą von Hippel-Lindau i 9 pacjentów z MEN-2 (8 z MEN-2A i z MEN-2B) (Tabela 1). Trzech pacjentów z chorobą von Hippel-Lindau usunęło guzy chromochłonne w dwóch oddzielnych okazjach, w odstępie jednego do dwóch lat. Trzynastu pacjentów miało obustronne guzy nadnerczy. Dwaj inni pacjenci mieli wcześniej usunięte obustronne guzy nadnercza i nawracające guzy nadnercza lub nadnercza. Czterech pacjentów miało przerzuty.
Dziewięciu pacjentów miało ciągłe nadciśnienie (skurczowe ciśnienie krwi> 140 mm Hg lub rozkurczowe ciśnienie krwi> 90 mm Hg). Pięciu innych pacjentów – czterech z MEN-2 i jeden z chorobą von Hippel-Lindau – udokumentowało okresy sporadycznego nadciśnienia. Wszyscy pacjenci z nadciśnieniem tętniczym i dodatkowymi czterema pacjentami z prawidłowym ciśnieniem krwi również zgłaszali objawy guza chromochłonnego (np. Ból głowy, kołatanie serca lub potliwość).
Czterdziestu siedmiu pacjentów z chorobą von Hippel-Lindau i trzech z MEN-2A nie miało radiologicznych dowodów na obecność chromochłonnego guza; włączono je do badania jako grupę porównawczą dla pacjentów z guzem chromochłonnym (tabela 1). Trzecia grupa 125 zdrowych osób i 53 pacjentów z nadciśnieniem służyła jako populacja referencyjna dla ustalenia 95-procentowych przedziałów ufności dla testów katecholamin w osoczu, normetanfryny i metanfryny. Badanie zostało zatwierdzone przez odpowiednie komisje opiniodawcze instytucji, a wszystkie podmioty wyraziły pisemną świadomą zgodę.
Testy biochemiczne
Próbki krwi zostały pobrane do 10-ml heparynizowanych probówek za pomocą dożylnej kaniuli na przedramieniu. Badani odpoczywali w pozycji leżącej na plecach przez 15 minut po wprowadzeniu kaniuli przed pobraniem próbki krwi. Zostali poinstruowani, aby unikać acetaminofenu, który koliduje z oznaczeniem normetanephriny w osoczu, 12 przez co najmniej pięć dni przed pobraniem krwi. Osocze przechowywano w -70 ° C przed wszystkimi testami, które zwykle wykonywano w ciągu jednego miesiąca
[patrz też: bikalutamid, Choroba Perthesa, agaricus ]
[hasła pokrewne: mastocytoza, mefedron cena, metatarsalgia ]

0 thoughts on “rakowska ewa ad”