Skip to content

rakowska ewa ad 5

3 miesiące ago

28 words

U pacjentów z MEN-2, którzy mieli guzy chromochłonne, względny wzrost stężenia meta-fryny w osoczu powyżej górnej granicy referencyjnej (1337 procent) był również znacznie większy (P <0,001) niż wzrost epinefryny w osoczu (82 procent) i mocz (258 procent) (rysunek i tabela 1). Figura 2. Rycina 2. Relacje objętości guza do stężeń w osoczu normetanephriny i norepinefryny oraz wydalanie moczu z metanepfin i kwasu waniliowo-mędrkowego. Pacjenci z chorobą von Hippel-Lindau są reprezentowani przez pełne koła, a pacjenci z MEN-2 przez otwarte kręgi. Kropkowana linia pozioma reprezentuje górną granicę odniesienia dla każdego testu. Skale są logarytmiczne. Aby przeliczyć wartości dla pomiarów plazmy na pikomole na litr, pomnóż przez 5,46 dla normetanfryny i 5,91 dla noradrenaliny. Aby przeliczać wartości katecholamin i metabolitów w moczu na nanomole dziennie, należy pomnożyć przez 5,26 dla metanfryn i 5,05 dla kwasu wanilinmiginowego.
Wielkość guza korelowała silnie i dodatnio ze stężeniem normetanephriny w osoczu (r = 0,84, P <0,001) i wydalaniem z moczem metoksykatech (r = 0,78, P <0,001) i kwasu vanillylmandelic (r = 0,81, p <0,001). ); było ono słabiej skorelowane ze stężeniem norepinefryny w osoczu (r = 0,52, P = 0,001) (ryc. 2). Istniały także słabe, ale istotne, pozytywne zależności między rozmiarem guza a stężeniem adrenaliny w osoczu (r = 0,44, P = 0,007) i metanfryną (r = 0,51, P = 0,001) oraz wydalaniem z moczem norepinefryny (r = 0,51, P = 0,001) i epinefryny (r = 0,54, P <0,001) (dane nie przedstawione).
Pomimo podobnych wzrostów stężenia norepinefryny w osoczu i moczu, wzrost epinefryny w osoczu i metanfryny oraz adrenaliny i metanfryn w moczu były znacznie większe (P <0,001) u pacjentów z MEN-2 niż u pacjentów z chorobą von Hippel-Lindau (ryc. i tabela 1). ). Pacjenci z guzem chromochłonnym, którzy mieli wysokie ciśnienie krwi lub objawy, mieli znacznie większe guzy i wyższe stężenia normetanfryny w osoczu, metanafhrinę i katecholaminy niż u pacjentów z prawidłowym ciśnieniem lub bez objawów.
Studium przypadku
Tabela 3. Tabela 3. Wartości biochemiczne u pacjentów z pheochromocytoma i wyniki negatywne w trzech lub więcej z pięciu testów biochemicznych. Wyniki trzech lub więcej z kilku testów biochemicznych były prawidłowe u 10 z 35 pacjentów z guzami chromochłonnymi (Tabela 3). Kilku z tych pacjentów opisano poniżej.
Pacjentka 9, 28-letnia kobieta z prawidłowym ciśnieniem krwi, zgłosiła epizody zaczerwienienia twarzy w czasie pięciu lat, w których była monitorowana. W innych przypadkach była bezobjawowa aż do roku poprzedzającego zabieg chirurgiczny, kiedy miała coraz częstsze bóle głowy, zawroty głowy i tachykardię. Miała prawidłowe stężenia katecholamin w osoczu w spoczynku lub po podaniu glukagonu w czterech różnych okazjach. Wyniki pomiarów wydalania z moczem katecholamin, metanepfin i kwasu vanillylmandelic były prawidłowe w większości z siedmiu przypadków. Natomiast stężenia normetanephriny w osoczu były stale wysokie i zwiększały się stopniowo podczas pięcioletniego okresu obserwacji
[hasła pokrewne: noni, bikalutamid, dienogest ]
[przypisy: młody jęczmień zielony, młody zielony jęczmień gdzie kupić, młodzieńcze idiopatyczne zapalenie stawów ]

0 thoughts on “rakowska ewa ad 5”