Skip to content

Pure Aplasia Czerwonej Komórki

3 miesiące ago

992 words

Handgretinger i in. (Wydanie 28 stycznia) przedstawia dowody na to, że klon dużych granularnych limfocytów wywoływał aplazję komórek czerwonych poprzez atakowanie progenitorów erytrocytów z niedoborem antygenów HLA klasy I. Pokazują one, że erytroblasty A-glikoforyny normalnie wyrażają niskie poziomy antygenów HLA klasy I i że są lizowane przez komórki klonalne.
Jednak autorzy dostarczają prawie żadnych danych, które mogą wyjaśnić, dlaczego granulocyty nie są dotknięte chorobą. Nie próbowali lizy mieloblastów in vitro ani mierzyć ekspresji antygenów HLA klasy I w funkcji swoistego antygenu mieloidalnego. Ponadto, ponieważ antygeny HLA klasy I są tracone powoli podczas erytropoezy, 2 mechanizm, który proponują, najprawdopodobniej wpływałby na późniejsze etapy bardziej niż wcześniejsze stadia erytropoezy i powodowałby nieskuteczną erytropoezę i hemolizę wewnątrznaczyniową dojrzałych krwinek czerwonych, a nie aplazję krwinek czerwonych.
Z badań bardzo podobnego pacjenta 3 doszliśmy do wniosku, że limfocyty T swoiście hamują erytropoezę od komórek progenitorowych i stwierdzają supresję erytropoezy zależną od kompleksu zgodnego z histokompatybilnością i złożem w raczej ograniczonych systemach hodowli in vitro stosowanych w tym czasie. Wyniki te są sprzeczne z wynikami Handgretingera i wsp., Ale być może klonalna populacja komórek T . / . u ich pacjenta miała wyjątkową interakcję z komórkami erytroidalnymi.
David G. Nathan, MD
Colin A. Sieff, MB, B.Ch.
Dana-Farber Cancer Institute, Boston, MA 02115
3 Referencje1. Handgretinger R, Geiselhart A, Moris A i in. Czysta aplazja komórek czerwonych związana z klonalną ekspansją ziarnistych limfocytów eksprymujących receptory hamujące komórki zabójcze. N Engl J Med 1999; 340: 278-284
Full Text Web of Science MedlineGoogle Scholar
2. Robinson J, Sieff C, Delia D, Edwards PA, Greaves M. Ekspresja HLA-DR na powierzchni komórkowej, HLA-ABC i glikoforyny podczas różnicowania erytroidalnego. Nature 1981; 289: 68-71
Crossref Web of Science MedlineGoogle Scholar
3. Lipton JM, Nadler LM, Cannelos GP, Kudisch M, Reiss CS, Nathan DG. Dowody na ograniczenie genetyczne w hamowaniu erytropoezy przez unikalny podzbiór limfocytów T u ludzi. J Clin Invest 1983; 72: 694-706
Crossref Web of Science MedlineGoogle Scholar
Handgretinger i in. opisać przypadek czystej aplazji krwinek czerwonych powstałej w wyniku zniszczenia erytroblastów przez duże ziarniste limfocyty T / .. Mechanizm w tym przypadku wydaje się być zależny od fizjologicznej regulacji w dół cząsteczek HLA klasy I w linii erytroidalnej. W towarzyszącym artykule redakcyjnym, Raulet1 stwierdza, że te odkrycia dowodzą autoagresji przeciwko komórkom o niskim poziomie ekspresji antygenów HLA. Podobne objawy mogą występować u pacjentów z wrodzonym niedoborem antygenów HLA klasy I, w których te cząsteczki wykazują niedobór we wszystkich komórkach jądrzastych. Jeden z pierwszych pacjentów, u których można opisać tę chorobę, miał niedokrwistość aplastyczną, 2 która uważana jest za chorobę autoimmunologiczną. U większości pacjentów niedobór ten wynika z mutacji w transporterze peptydowym, która zmniejsza ekspresję powierzchniową antygenów HLA klasy I o ponad 95 procent Komórki NK z tych pacjentów nie wykazują aktywności cytotoksycznej przeciwko komórkom autologicznym, chyba że są stymulowane interleukiną-2.3
Przewlekłe infekcje bakteryjne i stany zapalne dróg oddechowych (zapalenie zatok lub rozstrzeń oskrzelowa) są głównymi cechami klinicznymi wrodzonego niedoboru antygenów HLA klasy I. Zapalne cytokiny mogą zatem aktywować naturalne komórki zabójcze, które zabijają zarówno zainfekowane, jak i otaczające nienaruszone komórki, przyczyniając się do postępującej degradacji tkanek dróg oddechowych.3. Zapalenie naczyń, które czasami dotyka tych pacjentów, może również wynikać z uszkodzenia autologicznych komórek śródbłonka.4
Jacques Zimmer, MD
Dagmar Regele, MD
Henri de la Salle, Ph.D.
Etablissement de Transfusion Sanguine, F-67065 Strasbourg CEDEX, Francja
4 Referencje1. Raulet DH. Czy niski poziom ekspresji cząsteczek HLA powoduje autoimmunizację. N Engl J Med 1999; 340: 314-315
Full Text Web of Science MedlineGoogle Scholar
2. Payne R, Brodsky FM, Peterlin BM, Young LM. Gołe limfocyty bez niedoboru odporności. Hum Immunol 1983; 6: 219-227
Crossref Web of Science MedlineGoogle Scholar
3. Zimmer J, Donato L, Hanau D, i in. Nieskuteczna ochrona ludzkich fibroblastów z niedoborem TAP z autologicznej lizy za pośrednictwem komórek NK przez cytokiny indukujące ekspresję HLA klasy I. Eur J Immunol (w druku).
Google Scholar
4. de la Salle H, Zimmer J, Fricker D, i in. Niedobory HLA klasy I spowodowane mutacjami w podjednostce transportera peptydowego TAP1. J Clin Invest 1999; 103: R9-R13
Crossref Web of Science MedlineGoogle Scholar
Odpowiedź
Autorzy odpowiadają:
Dla redaktora: Nawet jeśli prezentacja kliniczna naszego pacjenta była podobna do tej przedstawionej przez Nathana i Sieffa, mechanizm może się różnić. Komórki T od ich pacjentów nie pośredniczyły w nieograniczonej cytotoksyczności lub wykazują cytologiczną allospecyficzną i zależną od lektyny. W przeciwieństwie do tego, świeżo wyizolowane limfocyty T . / . od naszego pacjenta były cytotoksyczne dla wrażliwych na komórki zabójcze komórek K562 i komórek Daudi odpornych na zabójcę. Jednakże limfocyty T od innego pacjenta1 zostały zamrożone przed analizą in vitro i mogły utracić swoją zdolność cytolityczną po rozmrożeniu.
Tłumienie erytropoezy przez komórki od pacjenta, o którym mowa przez Nathana i Sieffa, wydawało się być głównym-histokompatybilnością-kompleksem-ograniczonym.1 Jednak komórki naszego pacjenta wyrażały receptor komórek T . / ., który w większości przypadków nie rozpoznają antygeny prezentowane przez autoantygeny HLA. Rzeczywiście, te limfocyty T . / . były hamowane przez lizę przez auto-antygeny HLA klasy I, ponieważ eksprymowały one różne receptory hamujące klasy I. Preferowali lizę komórek docelowych, które utraciły antygeny HLA klasy I lub które wyrażały niskie poziomy cząsteczek HLA klasy I, takich jak komórki progenitorowe erytroidów.
Brak zaangażowania komórek mieloidalnych w chorobie można wytłumaczyć faktem, że komórki mieloidalne wyrażają normalne poziomy antygenów HLA klasy I, które chronią je przed lizą. Zgodnie z naszą wiedzą komórki mieloidalne nie mają zmniejszonej ekspresji antygenów HLA klasy I, a dane na Rysunku 3 naszego artykułu są zgodne z tym poglądem Jak wspominaliśmy w naszym raporcie, alogeniczne komórki mieloidalne ekspandowane ex vivo były odporne na lizę przez komórki zabójcze pacjenta, podczas gdy komórki allogenicznych rozszerzonych ex vivo były wrażliwe na lizę. Co więcej, limfocyty od naszego pacjenta nie tłumiły erytropoezy w testach kolonii, w przeciwi
[hasła pokrewne: Choroba Perthesa, cefepim, dabrafenib ]
[hasła pokrewne: mielopatia, mielopatia szyjna, mięsak kości ]

0 thoughts on “Pure Aplasia Czerwonej Komórki”