Skip to content

Model mimikry molekularnej wywołanej wirusem stwardnienia rozsianego

3 miesiące ago

604 words

Komórki T CD4 + specyficzne dla TMEV VP2 70-86 dla wszystkich zainfekowanych myszy wydzielają Th1 (IFN-a i TNF-a), ale nie Th2 (IL-4), cytokiny w czasach wczesnych i późnych (Figura 5, bd) . Specyficzne wobec PLP139-151 p komórki T CD4 + od myszy zakażonych IFN-y z wydzielaniem PLP139-BeAn i H147A PLP139-BeAn. i TNF-a po 28 dniach PI, czego nie zaobserwowano u myszy zakażonych wirusami W144A PLP139-BeAn lub OVA323-BeAn. Jednakże, przez 90 dni specyficzne dla PI, PLP139-151 p komórki T CD4 + ze wszystkich zainfekowanych grup wydzielały IFN-y. i TNF-a. Tak więc, komórki T CD4 + specyficzne dla PLP139-151 związane z wczesną demielinizacyjną chorobą u myszy zakażonych TMEV kodującym albo natywny PLP139-151 lub APL H147A były komórkami Th1. Wydzielanie IL-4 nie zostało wykazane w żadnej z zainfekowanych grup (Figura 5d). Figura 5 Myszy SJL zakażone PLP139-BeAn i H147A PLP139-BeAn rozwijają odpowiedzi CD4 + Thl na zarówno wirusowe i natywne epitopy PLP139-151. Supernatanty hodowli z testów proliferacji komórek T pokazanych na Figurach 2 i 3 zebrano po 48 godzinach i zmierzono dla wydzielania cytokin przez ELISA: (a) IL-2, (b) IFN-a, (c) TNF-a, i (d). ) IL-4. * Odpowiedzi znacznie wyższe niż w studniach stymulowanych PBS; P. 0,01. Myszy zakażone TMEV eksprymującym bakteryjny naśladujący PLP139-151 rozwijają kliniczną chorobę związaną z krzyżowo reaktywną indukcją odpowiedzi limfocytów T CD4 +. Poprzedni raport Carrizosa et al. (27) zidentyfikowali peptydy mimiczne w patogenach mysich, które reagowały krzyżowo z klonami komórek T specyficznymi dla PLP139-151a pochodzącymi od myszy SJL. Wprowadziliśmy jedną z tych mimicznych sekwencji epitopowych, proteazę H. influenzae IV 574 586 (HI574-586), która dzieli tylko 6 z 13 aminokwasów z rdzeniem epitopu PLP139-151 (Figura 1b), do genomu wirusa BeAn. Co istotne, myszy zakażone HI-BeAn rozwinęły wczesną kliniczną chorobę po infekcji (Figura 6a). Choroba kliniczna była nieco mniej ostra niż u myszy zakażonych PLP139-BeAn, a początek choroby również był nieco opóźniony. Jednak oba PLP139-BeAn. a myszy zakażone HI-BeAn (3) rozwinęły objawy kliniczne istotnie wcześniej niż PI u myszy zainfekowanych WT BeAn. Choroba HI-BeAn była związana z indukcją krzyżowo reaktywnych komórek T CD4 + PLP139-151, co oceniono za pomocą testów proliferacji limfocytów T (dane nie pokazane) i, istotnie, komórek T CD4 + w 21 dniu PI zarówno z PLP139- Fasola. i myszy zakażone HI-BeAnc wydzielały IFN-y na równoważnych poziomach po prowokacji natywnym epitopem PLP139-151 (Figura 6b). Dodatkowo oba PLP139-BeAn. i myszy zakażone HI-BeAnc wydzielały IFN-y po ponownym wejściu do immunodominującego epitopu TMEV VP2 70-86. Figura 6 Myszy SJL zainfekowane TMEV eksprymującym mimik cząsteczkowy PLP139-151 z białka proteazy IV H. influenzae rozwijają kliniczną chorobę związaną z aktywacją specyficznych wobec PLP139-151a komórek Th1. Osobnym grupom myszy (n = 8) wstrzyknięto domięśniowo 3 × 107 PFU rekombinowanego wirusa (PLP139-BeAn lub HI-BeAn) lub dzikiego typu BeAn (WT BeAn) i obserwowano w różnym czasie po infekcji dla rozwoju klinicznego znaki (a). Wyniki kliniczne są reprezentatywne dla dwóch oddzielnych eksperymentów. Komórki śledziony zebrano w 21 dniu PI i ponownie zaadaptowano z peptydem wirusowym (VP270-86), peptydami mielinowymi (PLP139-151, PLP178-191) lub peptydem naśladującym (HI574-586) i supernatanty zebrano po 48 godzinach i zmierzono dla IFN-u. . wydzielanie przez ELISA (b). * Odpowiedzi statystycznie znaczące w porównaniu ze studniami stymulowanymi PBS; P. 0,01. Dyskusja Badania te wyraźnie wykazują, że wewnątrzmózgowe zakażenie TMEV eksprymującym 30-mer obejmującym encefalitogenny epitel macierzysty mieliny PLP139-151 może indukować wczesną, wywołaną przez immunologię chorobę demielinizacyjną u myszy z powodu szybkiej aktywacji CD4 + specyficznego wobec PLP139-151a. Komórki Th1
[patrz też: miód rzepakowy właściwości, mielopatia, kupis dermatolog kielce ]

0 thoughts on “Model mimikry molekularnej wywołanej wirusem stwardnienia rozsianego”