Skip to content

Leczenie choroby zadrapania kota

2 miesiące ago

988 words

W pracy Obraz w medycynie klinicznej Giladi i Avidor (wydanie z 14 stycznia) opisują 17-letniego chłopca, który był leczony przez 14 dni doustnej ciprofloksacyny w celu zakażenia Bartonella henselae po zadrapaniu go przez kota na szyi. Niestety nie rozwiązują one kontrowersji dotyczących stosowania chinolonów u pacjentów w wieku poniżej 18 lat.
Lekarze powinni zdawać sobie sprawę, że producent ciprofloksacyny twierdzi, że leku nie należy stosować u dzieci i młodzieży. Artropatia była obserwowana w obciążonych stawach niedojrzałych zwierząt laboratoryjnych, a przejściowa artropatia została zgłoszona u co najmniej jednego 16-latka, który otrzymał duże dawki leku.2 Podobne obawy dotyczące stosowania leku u dzieci znajduje się w oznakowaniu produktu zatwierdzonym przez Food and Drug Administration i zawartym w Physicians Desk Reference.3
Amerykańska Akademia Pediatrii stwierdza, że stosowanie chinolonów może być uzasadnione u osób poniżej 18 roku życia
gdy nie jest dostępny inny alternatywny środek przeciwinfekcyjny lub gdy inne dostępne środki byłyby mniej skuteczne; jednak leki powinny być stosowane tylko po dokładnej ocenie ryzyka i korzyści dla indywidualnego pacjenta i po tym, jak te korzyści i zagrożenia zostały wyjaśnione rodzicom lub opiekunom.
Brian J. Bohlmann, MD, Ph.D.
University of Wisconsin Medical School, Madison, WI 53706
3 Referencje1. Giladi M, Avidor B. Cat scratch disease. N Engl J Med 1999; 340: 108-108
Full Text Web of Science MedlineGoogle Scholar
2. Informacja o narkotykach. Bethesda, Md .: American Hospital Formulary Service, 1998: 639.
Google Scholar
3. Numer referencyjny biurka lekarza. 53 ed. Montvale, NJ: Medical Economics, 1999: 643-4.
Google Scholar
Niedawny obraz w medycynie klinicznej zatytułowany Choroba zadrapania kota może przekazać mylne przesłanie, że masy założone jako spowodowane przez B. henselae (drapanie kota), jak pokazano, lub prątki (np. Mycobacterium avium complex i inne) powinny być traktowane z bezpośrednim nakłuciem i drenażem. Takie błędne podejście często prowadzi do drenażu zatok z możliwą do uniknięcia blizną. Konserwatywne postępowanie (zakładając, że rak jest mało prawdopodobny) składa się z próby leczenia masy azytromycyną i całkowitego usunięcia. W przypadkach, w których diagnostyczna biopsja, drenaż lub oba są uważane za konieczne, należy je wykonać tunelem, a nie bezpośrednim podejściem, jak pokazano.
Juan N. Walterspiel, MD
Yale University School of Medicine, New Haven, CT 06520
Odniesienie1. Bass JW, Freitas BC, Freitas AD, et al. Prospektywna, podwójnie ślepa, randomizowana, kontrolowana placebo ocena azytromycyny w leczeniu choroby kociego pazura. Pediatr Infect Dis J 1998; 17: 447-452
Crossref Web of Science MedlineGoogle Scholar
Odpowiedź
Dr Giladi i odpowiedź kolegi:
Do redakcji: Zgadzamy się z dr Bohlmannem, że zalecenia producenta powinny być brane pod uwagę przy każdym przepisywaniu leku. Jednak w odniesieniu do naszych pacjentów z chorobą drapania kota, kilka punktów należy wyjaśnić Po pierwsze, pacjent miał 17 lat i 6 miesięcy, pojawił się seksualnie i był bliski dorosłego wzrostu, i myśleliśmy, że ryzyko artropatii wywołanej cyprofloksacyną było bardzo niskie. W niedawnym przeglądzie danych dotyczących dzieci i młodzieży (> 7000 pacjentów) leczonych chinolonami stwierdzono, że obawa przed artropatią nie jest uzasadniona.
Po drugie, w większości przypadków choroby kociego pazura nie jest wymagana żadna terapia przeciwdrobnoustrojowa, ponieważ adenopatia jest zwykle samoograniczona.2 Ten pacjent był wyjątkiem. Wśród kilkuset pacjentów z typową drapaną kocią chorobą, którą traktowaliśmy przez lata, był to jeden z najcięższych przypadków, charakteryzujący się nawracającym, bolesnym i bardzo niepokojącym ropnym zapaleniem węzłów chłonnych w okresie siedmiu miesięcy. Wydaje się, że przebieg leczenia antybiotykami był uzasadniony.
Wreszcie, kiedy po raz pierwszy zobaczyliśmy pacjenta w 1995 r., Nie było prospektywnych, porównawczych badań nad żadnymi środkami przeciwdrobnoustrojowymi w leczeniu drapania kota. Retrospektywna analiza Margileth sugeruje, że rifampina, cyprofloksacyna i trimetoprim-sulfametoksazol są skutecznymi środkami doustnymi w leczeniu choroby kociego pazura, a ostatnia nazwa jest najmniej skuteczna.3 Z powodu szybkiego pojawienia się opornych organizmów, rifampina nie powinna być używane samodzielnie. Dlatego zdecydowaliśmy się na stosowanie ciprofloksacyny u tego pacjenta.
Obecnie jesteśmy mniej entuzjastycznie nastawieni do stosowania ciprofloksacyny u pacjentów z drapaniem kocim pazurem, ponieważ mamy wrażenie, że nie zmienia przebiegu choroby, jak wykazano u naszego pacjenta, u którego nadal rozwija się nowe ropne zapalenie węzłów chłonnych pomimo leczenia ciprofloksacyną. Azytromycyna może skracać czas trwania limfadenopatii, co wykazano w niedawno opublikowanym małym prospektywnym badaniu porównawczym.4
U około 15 procent pacjentów z typową drapaną chorobą, dotknięty węzeł chłonny ulega ropieniu i staje się wyjątkowo delikatny. Odwodnienie za pomocą igły o dużej średnicy zwykle powoduje niemal natychmiastową ulgę w bólu, a także dostarcza materiału do diagnozy.2.5 Ta procedura, z naszego doświadczenia (> 50 pacjentów w ciągu ostatnich trzech lat), nie prowadzi do chronicznego drenażu zatokowy niezależnie od tego, czy igła jest tunelowana przez normalną skórę. Powtórne drenaż przez igłę był konieczny u około jednej piątej naszych pacjentów. Nacięcie i drenaż są rzadko konieczne i mogą prowadzić do rozwoju przewlekłej drogi zatokowej.
Michael Giladi, MD
Tel Aviv Medical Center, Tel Aviv 64239, Izrael
Moshe Ephros, MD
Carmel Medical Center, Haifa 34368, Izrael
5 Referencje1. Burkhardt JE, Walterspiel JN, Schaad UB. Choroba artropatii chinolonowej u zwierząt w porównaniu z dziećmi. Clin Infect Dis 1997; 25: 1196-1204
Crossref Web of Science MedlineGoogle Scholar
2. Margileth AM. Choroba drapania kota. Adv Pediatr Infect Dis 1993; 8: 1-21
MedlineGoogle Scholar
3. Margileth AM. Antybiotykoterapia w przypadku choroby kociego pazura: badanie kliniczne wyniku terapeutycznego u 268 pacjentów i przegląd piśmiennictwa. Pediatr Infect Dis J 1992; 11: 474-478
Crossref Web of Science MedlineGoogle Scholar
4. Bass JW, Freitas BC, Freitas AD, i in Prospektywna, podwójnie ślepa, randomizowana, kontrolowana placebo ocena azytromycyny w leczeniu choroby kociego pazura. Pediatr Infect Dis J 1998; 17: 447-452
Crossref Web of Science MedlineGoogle Scholar
5. Avidor B, Kletter Y, Abulafia S, Golan Y, Ephros M, Giladi M. Diagnostyka molekularna choroby kociego pazura: podejście dwuetapowe. J Clin Microbiol 1997; 35: 1924-1930
Web of Science MedlineGoogle Scholar
Po
[więcej w: dekstran, anakinra, ambroksol ]
[przypisy: mielopatia, mielopatia szyjna, mięsak kości ]

0 thoughts on “Leczenie choroby zadrapania kota”