Skip to content

Envenomations by Rattlesnakes Thought to Be Dead

2 miesiące ago

584 words

Nawet po śmiertelnych urazach, jadowite węże mogą ranić ludzi. Klauber przeprowadził eksperymenty pokazujące, że głowice grzechotników są niebezpieczne przez 20 do 60 minut po ścięciu głowy. Pozyskaliśmy prospektywnie dane o pacjentach przyjętych do naszego centrum referencji toksykologicznych w związku z ugryzieniem grzechotnika. Trzydziestu czterech pacjentów przyjęto do ukąszenia grzechotnika od czerwca 1997 do kwietnia 1998; z tych pięciu pacjentów (14,7%) – wszyscy mężczyźni w wieku od 20 do 48 lat – zostali ukąszeni przez węże, które zostały śmiertelnie ranne i uznano je za zmarłe.
Pacjent naciągnął grzechotnika na głowę drewnem, czyniąc go nieruchomym i ugryzł na prawym palcu wskazującym, kiedy podniósł pozornie martwego węża. Otrzymał 20 fiolek wielowartościowej antiveniny Crotalidae (Wyeth Laboratories, Marietta, Pa.) W celu progresywnej lokalnej reakcji tkanek. Pacjent 2 zastrzelił grzechotnika, kilkakrotnie uderzając w głowę i nie obserwował żadnego ruchu przez trzy minuty. Kiedy pacjent uniósł węża, zjadł prawy palec wskazujący. Otrzymał 40 fiolek z antytyniną na postępującą miejscową reakcję tkankową i koagulopatię. Pacjent 3 strzał, a następnie ścięty grzechotnik. Jego prawa wyszukiwarka indeksu została zatruta, gdy podniósł głowę. Opracował samozasiloną koagulopatię, ale ostatecznie wymagał amputacji palca z powodu miejscowego zniszczenia tkanki.
Pacjent 4 został połknięty na lewym palcu serdecznym i prawym palcu wskazującym przez pozbawioną głowy głowę grzechotnika, która była nieruchoma przez pięć minut. Otrzymał 30 fiolek antytyniny na postępującą miejscową reakcję tkankową, koagulopatię i trombocytopenię. Pacjent 5 został uwięziony na lewym palcu wskazującym przez grzechotnika, którego uważał za martwego od wielu ran postrzałowych, w tym jednego do głowy. Został ugryziony, próbując odciąć grzechotkę. Rozwinął trombocytopenię i koagulopatię, powikłaną wycofaniem etanolu i anafilaksją w odpowiedzi na antytyninę (łącznie 21 fiolek).
Znaleźliśmy dwa doniesienia o envenomation przez pozbawione głowy grzechotniki, które zostały zachowane, 2,3, ale żaden nie dotyczy envenomation przez niedawno zabitych węży. Młodzi mężczyźni – szczególnie w stanie nietrzeźwości – cierpią na nieproporcjonalną liczbę nielegalnych inwazji grzechotników (to znaczy takich, które występują, gdy dana osoba dobrowolnie zbliża się do węża), często do kończyn górnych.4,5 Wykazaliśmy, że spora część pacjentów przyznane, że wężowe rany zostały ranne podczas kontaktu z wężami, które uważały za martwe. Bezpośrednio śmiertelne obrażenia nie zapobiegają poważnym lub nawet wielokrotnym zatruciom grzechotników. Edukacja mająca na celu zapobieganie ukąszeniom węży powinna zawierać ostrzeżenia przed posługiwaniem się niedawno zabitymi wężami.
Jeffrey R. Suchard, MD
Frank LoVecchio, DO
Dobre Samarytańskie Regionalne Centrum Medyczne, Phoenix, AZ 85006
5 Referencje1. Klauber LM. Grzechotniki: ich przyzwyczajenia, historie życia i wpływ na ludzkość. 2nd ed. Berkeley: University of California Press, 1972: 341-9.
Google Scholar
2. Griffen D, Donovan JW. Znaczna envenomation od zachowanej głowy grzechotnika (u pacjenta z historią natychmiastowej nadwrażliwości na antivenin) Ann Emerg Med 1986; 15: 955-958
Crossref Web of Science MedlineGoogle Scholar
3. Keyler DE, Schwitzer K. Envenomation from fang liofilizowanej głowy grzechotnika preriowego. Vet Hum Toxicol 1987; 29: 440-441
MedlineGoogle Scholar
4. Curry SC, Horning D, Brady P, Requa R, Kunkel DB, Vance MV. Legitymacja ugryzienia grzechotnika w środkowej Arizonie. Ann Emerg Med 1989; 18: 658-663
Crossref Web of Science MedlineGoogle Scholar
5. Morandi N, Williams J. Obrażenia węży: czynniki sprzyjające i intencjonalność narażenia. Wilderness Environ Med 1997; 8: 152-155
Crossref Web of Science MedlineGoogle Scholar
(14)
[podobne: anakinra, dienogest, flexagen ]
[hasła pokrewne: olx strzelin, niewydolność żylna, niskorosłość ]

0 thoughts on “Envenomations by Rattlesnakes Thought to Be Dead”