Skip to content

Autotransfuzja: zasady i trendy terapeutyczne

2 miesiące ago

443 words

Autotransfuzja, technika polegająca na tym, że krew pobierana od pacjenta w pewnym momencie została zwrócona pacjentowi, istnieje od początku XIX wieku. Dopóki Karl Landsteiner nie odkrył grup krwi ABO i nie opracował wiarygodnego systemu krwioobiegu, był to jedyny sposób, by uratować pacjenta z możliwością utraty znacznej utraty krwi. Niedobory allogenicznych produktów krwiopochodnych do celów transfuzji doprowadziły do dalszego rozwoju technik autotransfuzji. Co więcej, zalety autologicznej krwi stały się jasne: brak reakcji na transfuzję, brak immunosupresji i brak transmisji zakażeń. Nowoczesne urządzenia techniczne, takie jak płucoserca i separatory komórek, dodatkowo stymulują rozwój technik autotransfuzyjnych. Dostępnych jest teraz kilka dokładnie zbadanych możliwości autotransfuzji: dawstwo przedoperacyjne (z użyciem erytropoetyny lub bez niej), hemodilution normowolemiczny (mniej śródoperacyjna utrata krwi), śródoperacyjne pobieranie utraconej krwi i powrót składników krwi (erytrocytów) do pacjenta, natychmiast lub później i pooperacyjne pobieranie utraconej krwi (drenów) z powrotem oczyszczonych składników.
Chociaż autotransfuzja wydaje się mieć wiele zalet, nie zawsze jest możliwe lub konieczne zastosowanie tej techniki. Na przykład w krajach o dobrze zorganizowanych systemach banków krwi istnieje wystarczająca podaż czerwonych krwinek i innych składników krwi, aby specjalna organizacja wymagana do autotransfuzji była zbędna lub co najmniej mniej istotna. Ponadto, autotransfuzja ma wady. Może to prowadzić do powikłań, zwłaszcza zaburzeń krzepnięcia. Istnieje obszerna literatura na ten temat, ale dla nieistniejącego nie zawsze jest łatwo dostępna i może być trudna do oceny w odniesieniu do konkretnej sytuacji.
Tawes, z pomocą 89 współautorów, udało się stworzyć łatwo dostępną książkę referencyjną, podzieloną na 8 sekcji i 70 rozdziałów, która przypadnie do gustu zarówno ekspertom, jak i innym zainteresowanym czytelnikom. Ułatwił czytelnikom znalezienie tego, czego szukają, podając krótkie podsumowanie zawartości każdej sekcji. Chociaż struktura książki, w której wiele tematów jest traktowanych przez wielu różnych autorów, prowadzi do nakładania się informacji tu i tam, szczególnie w rozdziałach dotyczących zastosowań klinicznych i powikłań, poruszono wszystkie aspekty autotransfuzji.
Okładka i pierwsze strony są pięknie ilustrowane, ale pozostałe ilustracje są czarno-białe, a zdjęcia są miernej jakości. W niektórych miejscach ilustracje zostały przedrukowane z innych publikacji, co zmniejsza wygląd strony i kontrastuje z nowoczesną i przyjemną typografią tekstu. Niemniej książka ta stanowi aktualny i kompletny przegląd wszystkich aspektów autotransfuzji, która jest przedmiotem szerokiego zainteresowania współczesną medycyną transfuzję.
John Overbeke, MD, Ph.D.
Nederlands Tijdschrift voor Geneeskunde, Amsterdam 1070 AZ, Holandia

[przypisy: Choroba Perthesa, celiprolol, dekstrometorfan ]
[więcej w: młody jęczmień zielony, młody zielony jęczmień gdzie kupić, młodzieńcze idiopatyczne zapalenie stawów ]

0 thoughts on “Autotransfuzja: zasady i trendy terapeutyczne”